ANGELIKA WŚRÓD PIRATÓW
Angelika!
Żadne słowo nie pasuje do niej lepiej niż nieustraszona.
Bowiem uległa jedynie miłości.
Nie pokonali jej rabusie oblegający zamek jej ojca.
Ani gruboskórni szlachcice o wojskowych manierach.
Ani Kondeusz, marszałek Francji, zbuntowany przywódca Frondy.
Ani zakonnice uczące ją greki i łaciny.
Arcybiskup Tuluzy.
Królewski brat.
Najpotężniejsi panowie.
Żołdacy.
Nikt jej nie pokonał.
Ambasador króla Persji.
La Voisin, Okultystyczna kapłanka.
Pani de Montespan, królewska faworyta.
A nawet Ludwik XIV, Król Słońce,
który opromieniał całą ziemię.
Uległa jedynie Joffrey'owi de Peyrac, hrabiemu Tuluzy,
poślubionemu przed Bogiem mężowi,
którego Iudzie i król chcą jej odebrać.
Przez 7 lat myślała, że nie żyje.
Aż pewnej nocy, zobaczyła go! Ale uciekł bez jednego słowa.
Chce go odnaleźć za wszelką cenę.
Ucieka z Paryża, gdzie zatrzymał ją zazdrosny król.
Wyrusza w pogoń za swoją wielką miłością.
Gdzie jest ta wyspa?
Tam, dotrzemy do niej wieczorem.
Szybciej Savary.
Powiedz to wiatrowi, ja robię co tylko mogę.
Pozwól, że ci pomogę, zamoczysz się.
Chodź szybko.
Savary.
Na wyspie ktoś mieszka. On tu jest.
Obawiam się, że nie.
Jeśli nawet tu był, już wyjechał.
A ogień? Ktoś go rozpalił.
Gdzie on jest? chcę znać prawdę.
Przysięgam, że wszystko ci powiedziałem.
Tutaj kazał mi przekazywać wiadomości o tobie.
To wszystko.
A więc tu przyjeżdża.
Wyspa nie jest bezludna!
Na pewno znajdziemy jakieś ślady.
Stój!
Nie zbliżaj się pani! Ryzykujesz życie.
- Trędowaci nie boją się ognia. - Twoim panem jest hrabia de Peyrac?
- Nie znam tego nazwiska. - To mój mąż, powiedz mi prawdę.
- Gdzie on jest? - Nie.
Nikomu nic nie powiem.
To on mnie leczył. Jeśli mam jeszcze oczy, ręce i usta,
to dzięki niemu.
Błagam.
Nie.
- Mam paść na kolana? - To nic nie da.
Przysięgałem, że będę milczał i nigdy go nie zdradzę.
- Bóg nie istnieje. - Pani!
Nie pozwoliłby mi go poznać, tylko po to żeby nas rozdzielić.
Już nigdy nie zobaczę Jeffrey'a.
Na próżno opuściłam dzieci.
Wracaj do Paryża, pani. To najlepsze, co możesz zrobić.
Żeby skończyć w Bastylii, albo w łożu króla?
Nie, nigdy.
Pojadę do Marsylii, wynajmę statek,
przeszukam wszystkie porty i w końcu go znajdę.
W Marsylii nie znajdziesz ani jednego kapitana, który
- zgodzi się z tobą płynąć. - A jeśli zapłacę złotem?
Nikt nie chce zostać posiekany przez piratów,
albo skończyć przykuty do wioseł na galerze barbarzyńców.
Mimo wszystko pojadę.
Szybciej!
Przeszukać wszystko! Niech mysz się nie prześlizgnie.
Savary, co się dzieje?
Pan de Vivonne.
Co pan tu robi?
Dowodzę królewską galerą.
Przeszukuję wszystkie miejsca, gdzie mogliby ukryć się piraci.
A ty pani, co tutaj robisz?
- Kim jest ten człowiek? - To mój lekarz.
Dziwny strój.
Chyba wiesz, pani, że król kazał cię szukać.
Niestety muszę cię odesłać pod strażą do Marsylii.
Nie, panie. wypływam do candii w interesach.
I nikt mi w tym nie przeszkodzi.
Naprawdę? I zamierzasz płynąć tą balią?
Nie, na twojej galerze.
Co?
Mam wziąć kobietę na pokład królewskiej galery? Nigdy.
Zostaw nas, Savary.
Sądzę, że nie jest w interesie twoim
ani twojej siostry, pani de Montespan,
mój powrót do Wersalu.
- Ach tak? - Tak, panie.
Widziałam czarną mszę,
w której uczestniczyła twoja siostra.
Próbowała też, z pomocą pani Le Voisin mnie otruć.
Chcesz żebym pomówiła z królem?
Co ty na to?
Że lepiej być twoim przyjacielem.
Każę zabrać na pokład twoje bagaże.
- I mojego lekarza. - To oczywiste.
Tknijcie mnie, a poodpadają wam palce. Wasze usta
będą jak moje, dziurą bez warg.
Mów.
Co tu robisz?
Komu służysz?
Przestańcie!
Oszczędź go. Daruj mu życie.
Dobrze. Tortury rozwiążą mu język. Komu służysz?
- Mów, a daruję ci życie. - Nie dbam o takie życie.
Nic nie powiem.
Więc umrzesz.
Dziękuję.
Tylko za jednego człowieka są gotowi oddać życie.
Za Rescatora.
- Wygodnie ci tutaj? - Tak, a gdzie ty się przeniesiesz?
Będę dzielił kajutę z kapitanem de Millerandem.
Jesteś pierwszą kobietą, pod różującą
królewską galerą.
Moja łódź jest teraz piękniejsza niż kiedykolwiek.
Spróbuj.
- Co to? - Zdobycz wojenna.
To ulubione łakocie kobiet w haremach.
Wyborne.
Nazwę ma pogańską i niewiarygodną! "Rahat Iukum".
Jak na żołnierza używasz mocnych perfum.
Weszłaś na pokład nocąi od rufy.
Wkrótce zrozumiesz dlaczego.
Chcesz zwiedzić galerę?
Bądź zawsze przy mnie.
Galernicy nie widują kobiet, zwłaszcza takich jak ty.
Co ty na to?
Spójrz na grotmaszt.
Dość wysoki jak na galerę, która praktycznie nie ma kilu.
To mój pomysł. Przy pełnym wietrze osiągamy 8+++ węzłów.
Natura potrzebuje 100 lat na stworzenie takiego cedru.
A ile potrzeba tobie, żeby zabić tych ludzi?
Niektórzy umierają od razu inni wytrzymują 20 lat.
Trudno przewidzieć.
Ten kawałek drewna, który mają na szyi to czop.
- Millerand! - Panie?
- Na rozkaz. - Teraz tempo jest na 16,
ale przy 20 albo 22 dostają rozkaz "czop w zęby".
Millerand, tempo 20!
Chodź.
Tempo 20:
Czop w zęby!
Ten widok jest ci niemiły?
Jak można tak traktować ludzi?
Millerand! Zwolnić tempo. Postawić żagle.
Nie chcę ci sprawiać przykrości.
- Woda? - Na 10 dni.
1000 funtów solonej wieprzowiny, 3.000 funtów fasoli.
I 200 funtów zielonych cytryn. Na szkorbut,
- to najlepsze lekarstwo. - Nie wiedziałem.
Z całym szacunkiem,
Ateńczycy znali go już w starożytności.
Wybacz, panie.
I co?
Od 2 miesięcy nie widzieli chrześcijańskiego statku,
- tylko barbarzyńskie galery. - To wszystko?
Tak.
To dopiero pierwszy port.
Podnieść kotwicę. Kurs na północ.
Ominie Sardynię.
Jest zamieszkana przez dzikich ludzi.
Idealne schronienie dla zbiega,
takiego jak twój mąż.
Nie martw się.
Popłyniemy na Sardynię.
O, Boże!
Pani!
W sukni jesteś jeszcze piękniejsza.
Drogi książę, wybacz, że ci przeszkadzam,
ale musisz mi pomóc.
Nic nie sprawi mi większej przyjemności.
To, o co chcę cię prosić, to w rzeczywistości praca pokojówki.
Proś, rozkazuj,
zrobię wszystko, będę twoim sługą.
Udało mi się samej przebrać
i uczesać, ale nie potrafię zdjąć butów.
Usiądź pani.
- Czuję się zażenowana. - A ja...
jestem szczęśliwy,
że mogę robić wszystko to,
czym chciałby zająć się sam król.
Pani.
Jedyne fortece warte zdobywania, to te, które się bronią.
Czy mogę mieć
jeszcze jedną prośbę?
Z góry się zgadzam.
Kurs na południe.
- Sardynia, panie? - Tak.
Chcesz wydać bitwę?
Być może...
szybciej.
Znowu Maurowie.
Wyczują swoich na 20 mil.
Noc jest jasna, a nikt niczego nie zauważył.
Dobrze wiedzą, że zbliżamy się do Sardynii.
- Wzmocnić straże? - Tak.
Podwoić straże.
Możecie odejść.
Zostaw mnie.
Nigdy.
- Nie. - Dlaczego?
- Mam powody. - Nie rozumiem.
Jesteś wdową,
a taka kobieta jak ty jest stworzona do miłości.
To nie powód, żebym kochała
pierwszego lepszego marynarza.
Jestem przede wszystkim Mortemart,
książę Vivionne, admirał królewskiej floty.
Ludwik XIV jest królem Francji,
i nie dostaniesz tego, czego odmówiłam jemu.
- Ale ofiarowałaś innym. - Wyjdź.
Nigdy.
Nie!
- Chyba nie chcesz robić scen. - Więc mnie puść.
Popełniłeś błąd, panie.
TY też, pani.
Już nie mogę zawieźć cię na Sardynię,
ani zatrzymać na pokładzie.
O świcie wysadzę cię w pierwszym korsykańskim porcie.
Tempo 22. Podwoić prędkość.
Co mam robić na tej wyspie?
Wsiąść na pierwszy statek do Marsylii.
Zapomnijmy o naszej sprzeczce, wybacz mi.
Zapomnieć? Już zapomniałem. Ale oni...
- nie zapomną. - Okręt wojenny na horyzoncie.
Okręt z prawej burty.
Szebeka.
- To Rescator. - Nie, nie ma flagi.
Zerwane łańcuchy.
To Rescator.
Ster lewo na burt.
Lewo na burt. Prawe wiosła w górę.
Chcę go mieć żywego.
- Kim jest Rescator? - Podobno Maurem.
Mówią też, że Hiszpanem.
Atakuje znienacka.
A potem, nagle nie wiadomo jak znika.
- Co to za człowiek? - Bardzo niebezpieczny.
Uwalnia niewolników. Rzucił wyzwanie
królewskiej flocie. Trzeba go zniszczyć.
Zwiększyć szybkość. Tempo 22.
Uzbroić działa dziobowe. Przygotować miotacze kamieni.
Wszyscy na trap. Muszkiety na stanowiska.
Tracą prędkość.
Tempo 22.
Będziesz świadkiem wielkiego wydarzenia. Klęski Rescatora.
- Galernicy nie wytrzymują. - Muszą.
Nie czująjuż nawet bata.
Przygotować się do abordażu.
Niech żyje Rescator!
Rescator zwabił nas w pułapkę.
Żołnierze!
Zgubi nas i znów się wymknie.
- Umiesz pływać? - Tak.
Skacz.
Nie możesz wpaść w ich ręce.
Jesteś zadowolony, panie. Tym razem to galera admiralska.
Galera zatonęła.
Blask króla słońce przyblaknie.
Weźmiemy galerników?
Nie, musimy zniknąć.
Zostawmy to barbarzyńcom.
Później ich odkupię.
Przyjaciele!
Gdy król dowie się o tej klęsce, wyśle nowe statki,
a my je zatopimy! Wszystkie.
Przygotować się do manewru!
- Nigdy nie przestaniesz się mścić? - To nie zemsta, Jazonie.
Prowadzę wojnę przeciwko królowi Francji.
Podnieść bezan!
Podnieść kliwer.
Królowi, który gnębi Francję podatkami.
Prowadzi wojny dla własnej chwały i rujnuje lud.
Podnieść fokżagiel. Jestem przeciwko galerom,
torturom, niewolnictwa i despotycznej władzy.
Tak, ale jesteś sam, panie.
Nie, jestem tylko pierwszy.
Zapłać za galerników każdą cenę.
- Dobrze. - I wróć jutro o świcie.
Przygotować się do manewru. Kabestan.
Przygotować się do wciągnięcia grotżagla.
Mam hiszpańskie klejnoty
z galery bardzo katolickiego króla.
Dam wam je dziś przy kolacji.
Jesteś miła.
Kto to zrobił?
Jej twarz.
Wypadek?
Yasmine?
Idź po nią.
Dlaczego?
Pan kocha ją bardziej niż mnie.
Odejdź.
Idź sobie.
Wynieście rannego.
Jeden z odkupionych galerników
wciąż powtarza imię twojej żony.
Gdzie on jest?
To Savary.
Savary?
To ja, Peyrac.
Powiedz coś.
Angelika.
Co robiłeś na pokładzie? Była z tobą?
Chciała...
cię odnaleźć.
Zostawiła wszystko...
żeby cię odnaleźć...
Jest w rękach barbarzyńców?
- Nie żyje? - Nie.
Savary!
Rozbitek nie jest daleko.
Sępy ścierwojady już są na miejscu.
Znają się na rzeczy.
Przyspieszyć.
Wciągnąć bramsel.
Człowiek za burtą.
To galernik. Nic nie wart.
Ten drugi, to chyba oficer.
Jeśli nie jest wyczerpany, można go sprzedać.
Spuścić szalupę.
Za taki łup nie kupimy nowego kadłuba.
Panowie, ten mężczyzna wygląda na kobietę.
Jak się nazywasz?
Angelika, markiza de Plessis-Belliere.
A niech to.
Pierre Mathieu, markiz d'Escrainville.
Panie, wybawiłeś mnie od strasznej śmierci.
- Jestem ci wdzięczna. - Miło mi, pani.
Jest przemarznięta.
Zaprowadź markizę de Plessis Belliere do mojej kajuty.
Dostaniesz gorącego wina z cynamonem.
I suche ubranie.
Dziękuję.
Niezły połów.
Tak.
Żeby się tylko nie przeziębiła i nie dostała gorączki.
Przeziębiła?
Już ja ją rozgrzeję.
Z czego się śmiejesz?
Z niczego, kapitanie.
Jeśli z niczego, to głupie.
Jeśli ze mnie to przykre.
Podejdź.
Jeszcze.
- Słucham? - Nic nie mówili.
Zdawało mi się, że coś słyszałem.
Znów paliłeś opium.
Za chwilę nie będziesz sobą.
Uważaj.
Zawsze na wszystkich uważam.
Nie słyszałam pukania, panie.
Nie pukam do drzwi od kiedy opuściłem Francję.
Jakieś 20 lat temu.
Co robiłaś na admiralskiej galerze?
Czy mógłbyś mnie zostawić, chciałabym dokończyć toaletę.
Nie jesteś już na dworze, pani,
ale na statku człowieka skazanego przez króla na szubienicę.
Jak złodziej.
Tak.
Z powodu kobiety.
Takiej jak ty.
Kazała mi okraść królewski skarbiec.
Wzięła pieniądze i wydała złodzieja.
Kochałem ją.
- Co mam z tym wspólnego? - Jesteś kobietą.
Jesteś pijany.
- Nie, szalony! - Puść mnie.
Puść.
Zapłacisz za wszystkich, których doprowadziłaś do szaleństwa.
Którzy czekali na twoje spojrzenie.
Którzy błagali Boga, żebyś upuściła chusteczkę,
by mogli dostąpić zaszczytu podniesienia jej.
Tu nie rządzą kobiety.
Udowodnię ci to.
Spójrz na mnie.
Za nóż, który dałaś pani de Plessis-Belliere
zapłacisz, ale masz wybór.
Wolisz poznać smak moich butów, czy morskiej wody?
Dalej, do morza z nią.
Nie...
Puść ją.
Zejdź.
No, chodź. Szybciej.
Na kolana.
Śmiało!
Szybciej.
Nie.
Jesteś najpodlejszym człowiekiem, jakiego widziałam.
Chodź ze mną.
Nie masz wyboru.
Otwieraj!
Jesteśmy w ładowni, poniżej poziomu morza.
Rozkuj ich wszystkich.
Rób co mówię.
Wczorajsza lekcja niczego cię nie nauczyła.
Nareszcie wolność.
Nie.
Jest wasza.
Możecie z nią zrobić, co wam się podoba. wychodźcie!
Zostawię światło.
Ciemność popsuje całą przyjemność.
Zostawcie ją! Cofnijcie się!
Skuj ich.
Nie robię tego dla ciebie, ale dla siebie.
Nie mogę patrzeć, jak niszczy się towar.
Kto ci pozwolił ją tu przyprowadzić?
Nienawiść do kobiet cię zaślepia. Zabili by ją.
Na targu w candii biała, do tego blondynka, jest warta
co najmniej 20.000 cekinów.
Nadaje się do haremu. Kupimy za nią kadłub.
Cały statek.
- Chcecie mnie sprzedać? - Temu, kto da więcej.
Żeby transakcja była korzystna, musisz być w dobrej kondycji.
A więc pani, wypoczywaj.
To nasza jedyna szansa.
Zostaw ią-
A jeśli nie, to strzelisz?
Nikt nie będzie miał mi tego za złe.
Grotżagiel! Wybierać!
Szkuner z prawej burty!
Czego może chcieć?
Chce pertraktować.
Zignorujmy go.
Zbyt niebezpieczne.
Sztormować na wiatr.
Na pewno chcesz iść sam?
To byłby dla niego zbyt wielki zaszczyt.
Pofatyguje się osobiście?
Spuścić trap.
Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Zaraz odpowiem.
Podobno byłeś blisko miejsca, gdzie zatonęła admiralska galera.
Chętnie płynę w takie miejsca.
Często łupy są pokaźne,
a ryzyko niewielkie.
Nie wiedziałem, że jesteś tchórzem.
Fascynują mnie katastrofy.
Wyłowiłeś rozbitków?
Widziałem tylko zwłoki.
Na pokładzie galery była kobieta.
Kobieta?
Dziwne.
Bardzo piękna.
To jeszcze dziwniejsze.
Widziałeś ją żywą lub martwą?
Nie widziałem żadnej kobiety.
Możecie żałować.
Jest za nią 50.000 cekinów nagrody.
50.000 cekinów?
I śmierć dla tego, kto ją skrzywdzi.
Powiedz o tym każdemu, kogo spotkasz.
W takim razie, jeśli żyje,
- na pewno ją odnajdziesz. - Liczę na to.
Liczę na ciebie.
Gdybyś dał jej spokój,
dostalibyśmy za nią dwa razy więcej niż na targu.
Rescator jest niebezpieczny.
Lepiej się jej pozbyć.
Od pół roku załoga nic nie dostała.
Potrzebujemy tych pieniędzy.
W drogę-
Chcesz zejść do kabiny?
Nie, wolę świeże powietrze.
Przez trzy dni i noce majaczyłaś.
Wciąż powtarzałaś jedno imię: Joffrey.
Pani, jak się czujesz?
Wyśmienicie.
To prawda.
Na targu w Candii będą tobą zachwyceni.
To największy trarg niewolników nad Morzem Sródziemnym.
Nie sprzedasz mnie.
Tak?
Nie będę się nadawać. Oszpecę się.
Słyszałaś o kotach z candii?
O kotach z candii?
Dziś na wielkim targu w Candii,
pan d'Escrainville wystawi na sprzedaż...
chyba po raz pierwszy
udało mu się znaleźć tak rzadki okaz.
Zobaczymy. często to tylko przechwałki.
I w dodatku to francuska markiza.
- Francuska markiza? - Tak.
Może podbić serca największych panów Wschodu.
Co się za tym wszystkim kryje?
Prawda.
Zresztą sam zobacz.
Tu są chrześcijanie.
Nie licz na nich. To sutenerzy.
Ten port żyje z niewolników.
Jesteś łupem pana d'Escrainville'a.
Nikt cię nie uwolni.
- A Kawalerowie Maltańscy? - Na pewno nie siłą.
A złotem?
Czasem, ale poprzez legalną transakcję.
- Ciekawe zajęcie jak na zakon. - Nie mają wyboru.
W Candii krzyżują się dwie kultury.
Jeden fałszywy ruch i wszystko wybuchnie.
Zsiadaj.
To tani targ.
Nie dla ciebie.
Chodźmy.
Zrobię co w mojej mocy.
Coriano, nie mogą się doczekać. Pogłoski zrobiły swoje.
A Rescator?
Przedwczoraj korsarze widzieli
- go w drodze na Sardynię. - Swietnie.
Pani, czas się przygotować.
Do sprzedaży.
Robisz błąd.
Będziesz posłuszna, czy mam użyć siły?
Tylko spróbuj.
Zamkniemy jąw lochu. Nie można jej uszkodzić.
Narkotyk?
Nie, to je otępia i tracą cały urok.
Nie.
To wynalazek Mezzo Morte,
oficjalnego intendenta haremu króla Myknes.
Nie!
Ratunku.
Wystarczy, bo ją oślepią.
Będziesz posłuszna?
Pozwolisz się pokazać?
Rozebrać?
Sprzedać?
Chodź, upiększymy cię.
Bądź przeklęty.
Już jestem.
Pięć i pół.
Sześć.
Sześć i pół.
Osiem.
Sprzedana za 8.000 cekinów.
Dwie białe. cena wywoławcza 8.000 cekinów.
Osiem i pół.
- Jakieś kłopoty? - Nie, jest posłuszna.
- Dużo ludzi. - To będzie wspaniała aukcja.
Wysłannik sułtana tureckiego.
Riom Mizra, minister finansów króla czerkieskiego.
Jego Wysokość Mezzo Morte, intendent króla Myknes.
Ten, kto ją zawiezie swojemu panu, odniesie prawdziwy sukces.
Oto główny Iicytator.
- Gdzie to cudo? - Przygotowujemy ją.
- Mogę zobaczy?? - Z przyjemnością.
Wspaniała!
Panowie, wpadł wam w ręce wyjątkowy okaz.
Piękne zęby.
Niezwykłe włosy.
Uczesz ją tak, żeby było widać szyję.
Zrobimy niespodziankę.
- Mam propozycję. - Tak? Jaką?
Chcecie za mnie dostać 20.000?
Tak.
Porozmawiam z kawalerami Maltańskimi.
Na pewno odkupią mnie za więcej.
Zarobicie na tym.
30.000 cekinów. Masz minutę.
Mam mało czasu. Jestem markiza de Plessis-Belliere.
Wasz zakon jest bogaty, ale ja też.
Dajcie mu 30.000 i zabierzcie mnie stąd. Zwrócę wszystko.
Nie możemy tego zrobić. Jesteś niewolnicą
i za rozmowę z nami grozi ci chłosta.
Kupcie mnie,
a przysięgam,
że oddam zakonowi dwa razy tyle ile zapłacicie.
No więc?
Wiesz ile d'Escrainville chce za ciebie dostać?
20.000 cekinów. Bądź spokojna, pani.
Będę licytował do 40.000 Masz moje słowo.
Dziękuję kawalerze.
Kontynuujemy aukcję.
Zaprezentujemy teraz wyjątkowy okaz,
perłę królestwa Francji,
należącą do obecnego tu pana d'Escainville'a.
Chodzi o kobietę rasy białej. Młodą blondynkę,
o niebieskozielonych oczach. Rzadkie] urody
i o pięknych zębach.
To tyle o twarzy.
Zaraz zobaczycie, że ciało jest równie doskonałe.
Niespotykana i najpiękniejsza.
Cena wywoławcza 10.000 cekinów.
12.000
13.
16.
17.
20.
22.
26.
27.
Ile mi za to dasz?
32.000 cekinów.
32.000
33.
36.
39.
42.
43.
A ty chciałeś ją zabić.
50.000
50.000 cekinów po raz pierwszy.
50.000 cekinów po raz drugi.
55.000
60.
Tyle kosztuje 10.000 jeźdźców. 62.000
65.
65.000 cekinów, po raz pierwszy.
65.000 cekinów, po raz drugi.
100.
110.
200.00 cekinów.
200.000 cekinów po raz pierwszy.
Po raz drugi, po raz trzeci.
Sprzedana za 200.000 cekinów.
Cisza.
Nikt tu nie zna tego człowieka. Niech potwierdzi swoje słowa.
Czy masz przy sobie taką sumę?
Mam tu 500.000 cekinów.
Możecie sprawdzić.
Sprzedana.
Obiecałeś mi ją.
Drogi przyjacielu, aukcja to aukcja.
Taka odpowiedź mi nie wystarcza.
Joffrey.
- Joffrey - Angelika.
Joffrey.
Tak?
Wiesz?
Twoi synowie są podobni do ciebie.
Tęsknisz za nimi?
Gdyby byli z nami,
byłabym całkowicie szczęśliwa.
Kiedyś do nich wrócisz, obiecuję.
Teraz mnie ścigają.
Muszę uciekać i walczyć.
Myślę, że takie burzliwe życie ci odpowiada.
Zastanawiam się nawet...
czy wkrótce...
nie będziesz mną zmęczony?
Kobieta na wojnie, jest ciężarem.
Nie ty.
Joffrey?
Dlaczego ludzie są szczęśliwi? Tak po prostu.
A my nie.
Dobrze wiesz komu, to zawdzięczamy.
Jego Wysokość, król Francji bardzo się nami interesuje.
Joffraey?
Opowiedz mi o łodzi, która tak często ratowała ci życie..
Jest najwierniejsza. Wymagam niemożliwego i nigdy nie odmawia.
- Co za oddanie. - Uzasadnione.
- Zawdzięczam jej wszystko. - Mówisz o niej jak o kobiecie.
Jak o kimś, kto nigdy mnie nie zdradził.
To znaczy?
Odkąd cię odnalazłem chcę zapomnieć, że byłaś kochanką króla.
Mylisz się. Nigdy mu nie uległam.
- Nie oparła mu się żadna kobieta. - Ale ja, tak.
- Jego życzenie jest rozkazem. - Nie wykonałam rozkazu.
Myślałaś że nie żyję, jesteś usprawiedliwiona.
Nie chcę usprawiedliwień. Nigdy nie ustąpiłam.
To kłamstwo dzieli nas bardziej niż nasi wrogowie.
- Musisz mi uwierzyć. - Nie mogę.
Dlaczego mnie wykupiłeś?
Wolałabym więcej cię nie zobaczyć i wierzyć, że mnie kochasz.
Skąd wiesz, że cię nie kocham?
Wciąż to powtarzasz. Wracaj na swoją łódź.
To twoja prawdziwa kochanka.
Ja jestem tylko żoną, a to za mało.
Jeffrey!
Ratuj swój statek.
Idź najdroższy.
Idź, najdroższy.
Nie! Jeffrey!
Naprzód!
Ognia!
Niech naprawia łajbę, a my zajmijmy się interesami.
Podnieść wszystkie żagle!